Uderzenie wykonane z pewną rezerwą jest zawsze szybszej;
celniejsze i mniej sygnalizowane, niż cios z całej siły.. f
Wygrałem walkę wysoko. W finale spotkałem się z lewo?; rękim Budaiem i także zwyciężyłem. Byłem mistrzem Euro-;'
py- v
Jengibarjan zrewanżował mi się rok później w Melbourne,!;' Byłem w świetnej formie, a mimo to przegrałem ze znakomitym Ormianinem. Już w pierwszych sekundach walki traf $ mnie w szczękę. Leżałem na deskach do „ośmiu". Chciałertf za wszelką cenę odrobić stratę, atakowałem, a Jengibarjan kontrował. Znalazłem się w tej samej sytuacji, w jakiej on był przed rokiem w Berlinie. Przegrałem zasłużenie, a zawodnik Kraju Rad został mistrzem olimpijskim. Podczas tamtego; turnieju asystowałem każdej jego walce. Lubiłem patrzeć na tego boksera, dużo można się było od niego nauczyć.
Po przeszło trzystu stoczonych walkach, postanowiłem wy-, cofać się z czynnego życia sportowego. Było to w 1963 roku, zbliżałem się do trzydziestki i tyle nasłuchałem się, że dobry sportowiec powinien się wycofać zawczasu, iż sam w to uwierzyłem.
Pożegnanie z ringiem nie przyszło mi łatwo. Początkowo poczułem nawet ulgę, wszak bokser ma także inne zainteresowania poza walkami na ringu. Ma także życie prywatne. Nie zawsze do przyjemności należą nawet najbardziej atrakcyjne wyjazdy za granicę, gdy ważkie rzeczy dzieją się w rodzinie.
| |
|